31-05-06

Pistache

Zaterdag was de dag. De dag dat ik langsging bij S. om mee te gaan naar de dierenarts. Pistache, haar St Bernard, was intussen oud geworden. De vorige dag had de dierenarts haar gezegd dat een laatste spuitje nu wel noodzakelijk zou zijn.

Een ganse nacht had S. met Pistache in haar armen gelegen. Een ganse dag was ze al aan het huilen. Maar de Dood bleek maar 100 meter meer verwijderd te zijn.

Heel goed beseffend dat er iets zou gebeuren, ging Pistache het kabinet van zijn dokter binnen. Ik kon het even niet over mijn hart krijgen, en stelde voor om terug naar huis te gaan. Ik zou me beter voelen dat hij vanuit zijn vertrouwde omgeving naar de eeuwige jachtvelden ging.

Zo gevraagd, zo gedaan. Maar het ergste is: Pistache was zelfs niet van mij, en mijn hart weent dat het geen naam heeft. Pistache is uit onze levens verdwenen, en nochtans, hij was de beste!

En nog één ding: waarom zeggen mensen op zo momenten: 'Och, het was maar een hond'? Nee, dat was niet zomaar een hond. Hij was de lieverd van S. Hij was haar dikke vriend, haar grote liefde... Een huisdier is nooit zomaar een huisdier!

08:44 Gepost door Steffie | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

wij hebben zowel voor onze hamster als voor onze cavia traantjes gelaten, zo'n beestje betekent veel meer dan de meeste mensen zich kunnen inbeelden!

Gepost door: RedRose | 31-05-06

:-) goeie morgen Steffie
dat zijn mensen die niet van dieren houden denk ik
veel sterkte met het verlies van Pistache
probeer er toch een prettige dag van te maken
groetjes

Gepost door: Borriquito | 31-05-06

*** Een goede morgen gewenst maak er een fijn woensdag van ….muzikale groeten Tilly

Gepost door: Tilly | 31-05-06

Goede morgen Steffie Ik kan nooit een glimlachje onderdrukken als ik bij je ben omdat ik dan steeds noodgedwongen aan mijn jongste, Stefanie, moet denken. Ook wij noemen haar Steffie of Stef ;o)
Wat Pistache betreft... jarenlang hadden wij onze Labrador "Boy" als huisgenoot. De laatste jaren van zijn leven zat hij met huidkanker en hadden wij hem reeds lang moeten laten inslapen. Telkens weer, en door middel van cortisonespuitjes, is onze dierenarts er in gslaagd dit spuitje uit te stellen tot op het ogenblik dat de cortisone niet meer hielp. Wékenlang zijn wij er ziek van geweest en nu, ruim twintig jaar later, staat er thuis nog steeds een foto van hem op de kast en spreken onze kinderen, die toen nog niet of nét geboren waren nog steeds over "Boy".... het was niet "zomaar" een hond... we missen hem nog steeds !!! Lieve groetejs en succes met blok en examens Steffie !!!

Gepost door: Lucky | 31-05-06

Verdriet toen Emiel de hamster gestorven was, zijn we er ook lang niet goed van geweest en da's dan nog maar zo'n klein beestje!! Maar de liefde ervoor was daarom niet minder groot!

Ik mag er niet aan denken dat ik ooit afscheid zal moeten nemen van onze Luna... eerst nog superveel genieten van haar fratsen en apestreken!!

Gepost door: An | 31-05-06

mens of dier elk verlies doet pijn,
groetjes

Gepost door: kathy | 31-05-06

*** Een goede morgen gewenst maak er een fijne donderdag van ….muzikale groeten Tilly

Gepost door: Tilly | 01-06-06

Dag Steffie, mss weet je het al, maar we hebben 3 honden (waren er 4, 1 al overleden)....maar 2 van die beestekes zijn al 12j oud en de 3de 8....het gaat hier om 2 golden retrievers en een zwarte labrador....mens, het gedacht alleen al, pfff.....voor ons geen meer daarachter, het doet teveel pijn!
Lieve groeten nog;-)

Gepost door: nicole | 03-06-06

aha gij zijt hier ook nog altjid actief! ik dacht je je voorgoed wegwaart ;-) blij u terug te hebben ;-)

Gepost door: lord cms | 03-06-06

De commentaren zijn gesloten.